Dwa kilometry rurociągów będą zasilać piece lakiernicze; oddanie do użytku planowane jest na 2028 r., co wiąże się ze znacznymi korzyściami związanymi z łańcuchem dostaw energii.

Transformacja energetyczna rośliny BMW Group Lipsk przechodzi przez rurociąg o długości około 100 metrów dwa kilometryOficjalne rozpoczęcie prac nad podłączeniem fabryki do sieci wodorowej, która jest w budowie w NiemcyGrupa motoryzacyjna planuje dokończenie i uruchomienie drogi dojazdowej w pierwsza połowa 2028 roku:celem jest zapewnienie bezpośredniego zaopatrzenia, dzięki któremu będzie można wydłużyć okres użytkowania paliwa w energochłonnych procesach produkcyjnych.
Głównym celem będzie obraz, gdzie ciepło jest wykorzystywane do suszenia powłok nakładanych na karoserie samochodów. Fabryka posiada już jedenaście pieców, które mogą pracować naprzemiennie na gazie ziemnym i wodorze. Połączenie umożliwi zasilanie tych procesów wyłącznie tym drugim paliwem, o ile pozwolą na to warunki dostaw. Innowacja przemysłowa polega na zintegrowaniu istniejącego sprzętu z zewnętrzną infrastrukturą, zaprojektowaną w celu umożliwienia jego wykorzystania na większą skalę.
BMW przedstawia Lipsk jako pierwszą na świecie fabrykę samochodów bezpośrednio podłączoną do sieci wodorowej. Jest to pierwsze tego typu przedsięwzięcie firmy, którego uruchomienie zależy od faktycznego uruchomienia. Bardziej konkretne jest już dziś przejście z projektu na plac budowy: użytkownik przemysłowy z rozpoznawalnym zapotrzebowaniem przygotowuje się do podłączenia do sieci, która jeszcze się nie w pełni rozwinęła.

Jedenaście pieców może już przełączać się między dwoma paliwami
W Lipsku doświadczenia z wodorem wyprzedzają powstanie nowego połączenia o ponad dekadę. Zakład korzysta z niego od 2013 w logistyce wewnętrznej a dziś, według danych BMW, zatrudnia ponad 230 wózków widłowych i ciągników holowniczych Zasilane ogniwami paliwowymi. Grupa nazywa tę flotę największą tego typu w Europie. Ogniwa przetwarzają energię chemiczną wodoru w energię elektryczną do transportu materiałów na terenie zakładu.
Z 2022 Paliwo jest również wykorzystywane w lakierni, gdzie pełni inną funkcję: dostarcza ciepło poprzez spalanie. W logistyce wodór zasila układ elektrochemiczny; w piecach zastępuje gaz ziemny jako źródło ciepła. Doświadczenie zdobyte w pierwszej dziedzinie nie pokrywa się automatycznie z doświadczeniem wymaganym w drugiej dziedzinie, która obejmuje palniki, kontrolę procesu i ciągłość produkcji.
Gli jedenaście pieców dwupaliwowych Stanowią punkt wyjścia do konwersji. Możliwość przełączania między paliwami pozwala fabryce zachować elastyczność operacyjną podczas rozwoju nowego łańcucha dostaw. Nie ma potrzeby czekania na konwersję całego systemu energetycznego przed użyciem urządzeń kompatybilnych z wodorem; jednocześnie sama dostępność instalacji nie rozwiązuje problemu zaopatrzenia.
Petra PeterhänselDyrektor zakładu BMW Group w Lipsku łączy to powiązanie z możliwością zwiększenia wykorzystania wodoru w dziale, odróżniając nową moc zasilania od spodziewanych korzyści dla środowiska:
„Ten rurociąg pozwoli nam zasilać naszą lakiernię wodorem w znacznie większym stopniu niż było to możliwe do tej pory. To ważny kamień milowy i fundament pod większą odporność energetyczną. Oferuje również znaczący potencjał dalszej dekarbonizacji produkcji”.
Kwestią techniczną jest zapewnienie zgodności zmiany paliwa z wymaganą wydajnością procesu. Dla BMW, zastosowanie palników gazowych i wodorowych dostarcza już informacji na temat technicznych i komercyjnych aspektów przyszłego połączenia. Grupa nie opublikowała jednak w opublikowanym dokumencie przewidywanego rocznego zużycia wodoru, udziału zastępowalnego gazu ziemnego ani oszczędności kosztów konwersji.
Uwaga na ciągłość działania Wyjaśnia również potrzebę odporności. Posiadanie drugiej opcji energetycznej może rozszerzyć możliwości zarządzania elektrownią, ale korzyści będą zależeć od faktycznej dostępności paliwa i warunków umowy. Elastyczność pieca jest cechą już istniejącą; bezpieczeństwo nowego zasilania będzie czynnikiem wpływającym na wydajność, który będzie weryfikowany w trakcie eksploatacji.

Połączenie lokalne łączy się z siecią szkieletową, która jest wciąż w fazie rozwoju
Podział zadań oddziela sieć transportową od połączenia z fabryką. BMW podpisało umowę z ONTRAS Gastransport un umowa rezerwacji przepustowościOperator rozwija pierwszą sieć wodorową w środkowych i wschodnich Niemczech, która będzie częścią krajowego systemu. MITNETZ GAS zamiast tego tworzy połączenie i powiązane stacja regulacji i pomiaru ciśnienia, niezbędne na styku infrastruktury zasilającej i obiektu przemysłowego.
La wspólna komunikacja ONTRAS i MITNETZ GAS z 30 września dodano szczegóły dotyczące postępów: około 400 metrów pierwszego odcinka, w obrębie zakładu, zostały już ukończone. Partnerzy wskazują na ukończenie projektu do połowy 2027 roku i uruchomienie sieci ONTRAS do końca tego samego roku. BMW jednak określa ukończenie i uruchomienie połączenia na pierwszą połowę 2028 roku. Terminy nie pokrywają się, a opublikowane informacje nie do końca wyjaśniają związek między poszczególnymi fazami budowy i uruchomienia.
La Początkowa sieć ONTRAS obejmuje około 600 kilometrów rurociągówOkoło 80 procent będzie pochodzić z przebudowy istniejących gazociągów, w tym tego do węzła BMW. Nowa trasa lokalna zależy zatem również od modernizacji sieci przesyłowej.
W skali kraju BundesnetzagenturFederalny Urząd Sieciowy zatwierdził 22 października 2024 r. centralny system wodorowy 9.040 km, z oczekiwaną stopniową aktywacją w ciągu 2032W zatwierdzonym planie około 60 procent rurociągów pochodzi z przebudowy infrastruktury gazowej, a 40 procent z nowych konstrukcji, w przypadku przewidywanych inwestycji 18,9 mld euroSą to wartości zatwierdzonego projektu, a nie sieci już w pełni dostępnej.
System został zaprojektowany w celu połączenia węzłów produkcyjnych, punktów importu i dużych obszarów konsumpcji. Podłączenie fabryki to kolejny krok: transport paliwa z sieci szkieletowej do miejsca, w którym jest ono wykorzystywane. Obecność gazociągu na danym obszarze i możliwość zasilania procesu przemysłowego to dwa różne warunki, wymagające dedykowanych połączeń i infrastruktury.
Projekt w Lipsku jest współfinansowany przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego i od Kraj SaksoniiW uroczystości wziął udział przewodniczący samorządu regionalnego Michał Kretschmer e Christian Hirte, Parlamentarny Sekretarz Stanu Federalnego Ministra Transportu. Obecność instytucjonalna towarzyszy inwestycji, w której infrastruktura energetyczna i popyt na produkcję muszą rozwijać się w spójnych ramach czasowych.
Kretschmera wpisuje projekt w politykę przemysłową Saksonii, przypominając zarówno o doświadczeniu zdobytym przez fabrykę, jak i o roli połączenia dla użytkowników nowej sieci:
„BMW od lat udowadnia, jak wodór może być wykorzystywany w produkcji przemysłowej. Nowy rurociąg umocni pozycję Lipska jako centrum gospodarki wodorowej i sprawi, że zakład stanie się jednym z pierwszych zakładów przemysłowych w Saksonii podłączonych do centralnej sieci wodorowej. Wzmocni to konkurencyjność naszego przemysłu i stworzy podwaliny pod dostarczanie wodoru tam, gdzie jest on potrzebny do produkcji”.
W regionie umowa wpływa również na warunki energetyczne oferowane sektorowi produkcyjnemu. Dostęp do sieci może mieć wpływ na decyzje biznesowe, podobnie jak ceny i niezawodność dostaw. Wpływ na konkurencyjność, jak podkreślił prezes regionu, pozostaje oczekiwany i zostanie oceniony po uruchomieniu usługi.

Redukcja emisji zależy od pochodzenia gazu
Zastąpienie gazu ziemnego w piecach rozwiązuje konkretny aspekt dekarbonizacji: emisje związane z paliwem używanym do produkcji ciepła. Wodór nie zawiera węgla, a jego spalanie nie generuje dwutlenku węgla z samego paliwa. Nie oznacza to jednak, że cały łańcuch dostaw jest bezemisyjny. Należy rozważyć, w jaki sposób wodór jest produkowany i jaka energia zasila ten proces.
L 'Międzynarodowa Agencja Energetyczna rozróżnia technologie właśnie na podstawie ich intensywność emisjiW raporcie Global Hydrogen Review 2024 wskazano, że produkcja gazu ziemnego bez redukcji emisji generuje około 10–12 kilogramów ekwiwalentu CO2 na kilogram wodoru. W przypadku elektrolizy wynik zależy jednak od zużytej energii elektrycznej. Metoda produkcji ma zatem kluczowe znaczenie dla oceny korzyści środowiskowych wynikających z zastąpienia wodoru.
Samo podłączenie do sieci nie stanowi potwierdzenia odnawialnego pochodzenia dostarczanego gazu. W przypadku Lipska BMW nie precyzuje w opublikowanym dokumencie przyszłego miksu dostaw, umownej intensywności emisji ani rocznej ilości emisji możliwych do uniknięcia. Dlatego słusznie można mówić o… potencjał dekarbonizacji, jak czyni to kierownik zakładu, nie przypisując placowi budowy już osiągniętej redukcji.
To rozróżnienie ma konsekwencje ekonomiczne. Firma musi oszacować koszt paliwa, koszty transportu oraz wpływ dostawy na środowisko. Konkurencyjna cena i certyfikat, który można wykorzystać w raportowaniu, spełniają różne potrzeby, niezbędne do podjęcia decyzji o stopniu zwiększenia wykorzystania wodoru. Dostępność techniczna systemów umożliwia zmianę, ale nie przesądza automatycznie o jej opłacalności.
BMW o to prosi konkurencyjne stawki sieciowe, dostęp do tanich i przyjaznych dla klimatu paliw, a także certyfikaty uznawane w EuropieSą to warunki wskazane przez grupę w celu wsparcia transformacji przemysłowej, a nie rezultaty już zagwarantowane przez połączenie. Apel o pewność inwestycji dotyczy również możliwości planowania wykorzystania instalacji przeznaczonych do wieloletniej eksploatacji.
Proces malowania będzie zatem również komercyjnym poligonem doświadczalnym. Po uruchomieniu, dane potrzebne do oceny projektu obejmą rzeczywistą ilość zużytego gazu, zastąpiony gaz ziemny, koszt ciepła oraz emisje w łańcuchu dostaw. Bez tych czynników eksploatacja rurociągu i wpływ na klimat pozostaną dwoma odrębnymi aspektami tej samej działalności przemysłowej.

Zarządzanie zmianą miejsca produkcji i magazynowania
Połączenie Lipsk-Lipsk jest częścią strategii energetycznej, którą BMW zamierza dostosować do warunków panujących w poszczególnych zakładach. Grupa twierdzi, że wybiera rozwiązania uwzględniające lokalna infrastruktura, koszty i dostępne źródła. W przypadku Saksonii, doświadczenie zdobyte w zakresie wodoru i bliskość rozwijającej się sieci stanowią szczególne warunki decyzji.
Obiekt zaprojektowany do wykorzystania wodoru i położony blisko rurociągu oferuje inne możliwości niż zakład niepołączony. Wybór Lipska odzwierciedla lokalne podejście; nie dowodzi on, że to samo paliwo jest preferowanym rozwiązaniem dla wszystkich fabryk grupy ani dla każdego procesu termicznego.
BMW planuje również ewolucję swoich witryn w kierunku modelu „prosument”: obiekty, które oprócz zużycia energii, wytwarzają ją i magazynują, zapewniając większą elastyczność. Jest to ogólne podejście korporacyjne, które w komunikacie prasowym nie odnosi się do konkretnych nowych możliwości wytwarzania energii ani magazynowania energii w Lipsku.
Zarządzanie fizyczne roślinami jest połączone z zarządzaniem cyfrowym. Grupa wskazuje w wirtualne elektrownie Narzędzie łączące producentów, odbiorców i systemy magazynowania energii, optymalizujące przepływy za pomocą danych. Celem jest zwiększenie elastyczności obciążenia, przyczynienie się do stabilności sieci i ograniczenie narażenia na wahania rynku energii. Korzyści te są również celami strategii, które nie są powiązane z wymiernymi oszczędnościami dla lokalizacji w Saksonii.
W Lipsku kolejny krok pozostaje weryfikowalny na miejscu: dokończenie przyłącza, utworzenie stacji regulacyjno-pomiarowej oraz udostępnienie zasilania z sieci przesyłowej. Harmonogram BMW zakłada uruchomienie w pierwszej połowie 2028 roku. Od tego momentu będzie można mierzyć, ile wodoru faktycznie dociera do pieców oraz w jakich warunkach ekonomicznych i środowiskowych.
Oto trzy spostrzeżenia, które mogą Cię zainteresować:
Jak BMW Group wprowadza fizyczną sztuczną inteligencję do swojego zakładu w Lipsku
Modena przyspiesza swoją zieloną transformację: powstaje Dolina Wodorowa
Zielony wodór: model walijski przyspiesza innowacje



