Ciągła energia podziemna i trzynaście kabli podmorskich: afrykański kraj rozważa model, w którym chmura obliczeniowa będzie finansować nowe moce produkcyjne.

Przekształcenie dużych odbiorców energii elektrycznej w narzędzie finansowania nowej produkcji energii. To jest równanie, które Dżibuti spróbuj zbudować część własnej gospodarki cyfrowej: użyj geotermalna jako stabilne źródło dla centrów danych i infrastruktury obliczeniowej, a jednocześnie sprawiając, że popyt generowany przez serwery stanie się elementem zdolnym uczynić inwestycje w podziemie bardziej zrównoważonymi.

Pomysł został przedstawiony 6 września 2026 r. przez Kayad Moussa AhmedDyrektor Generalny Dżibutiańskiego Biura Rozwoju Energii Geotermalnej, organu publicznego odpowiedzialnego za identyfikację, eksplorację i rozwój zasobów geotermalnych kraju. Punktem wyjścia jest nietypowe połączenie geograficzne: podłoże o znacznych zasobach termicznych i linia brzegowa, która stała się centrum międzynarodowej łączności w Afryce Wschodniej.

Telekomunikacja Dżibuti w rzeczywistości wskazuje na własną infrastrukturę 13 systemów kabli podmorskichDziesięć z nich jest już w eksploatacji, a trzy są w budowie, z połączeniami do 90 krajów. Uzupełniają je trzy stacje bazowe kabli oraz usługi kolokacji i centrów danych. Położenie nad cieśniną Bab el-Mandab, między Morzem Czerwonym a Zatoką Adeńską, umożliwia temu krajowi przechwycenie niektórych głównych szlaków cyfrowych między Azją, Bliskim Wschodem, Afryką i Europą.

Wyzwaniem jest przeniesienie większej części wartości generowanej przez te przepływy na rynek krajowy. Przesyłanie danych światłowodem i hostowanie maszyn przetwarzających je lokalnie to zupełnie inne rodzaje działalności gospodarczej. Ta druga wymaga budynków, redundantnych systemów elektrycznych, chłodzenia, ciągłości działania, a przede wszystkim dużych ilości energii dostępnej bez przerw. Właśnie w tym miejscu ODDEG umieszcza energię geotermalną.

Serwery staną się podstawowymi klientami nowych elektrowni

W modelu zaproponowanym przez podmiot z Dżibuti centra danych będą działać jako klienci kotwiczący, czyli dużych odbiorców, którzy są w stanie zagwarantować stałe i przewidywalne zapotrzebowanie na energię elektryczną w długich okresach. Jest to szczególnie ważne w przypadku energii geotermalnej, gdzie dostępność zasobu musi zostać udowodniona poprzez poszukiwania i wiercenia, zanim rozpocznie się komercyjna produkcja.

Z drugiej strony, infrastruktura informatyczna działa w dzień i w nocy i charakteryzuje się stosunkowo ciągłym profilem obciążenia. Dla podmiotów finansujących elektrownię, możliwość powiązania odbiorcy o wysokim zużyciu energii z przyszłą produkcją może zmniejszyć część ryzyka komercyjnego. Co więcej, w strategii proponowanej przez ODDEG, moc geotermalna budowana w celu zaspokojenia tego zapotrzebowania nie byłaby ograniczona do sektora cyfrowego: powinna być rozwijana w sposób komplementarny z siecią. Energia elektryczna Dżibutizwiększając dostępność lokalnej energii również dla przemysłu, usług i rodzin.

Jest to rozwiązanie częściowo odwracające jeden z najczęściej omawianych problemów związanych z rozwojem chmury isztuczna inteligencjaPojawienie się dużych mocy obliczeniowych jest zazwyczaj analizowane przede wszystkim jako nowe obciążenie sieci elektroenergetycznych. Dżibuti proponuje jednak wykorzystanie tego dodatkowego zapotrzebowania, aby przyczynić się do bankowości nowych elektrowni.

Podstawowym warunkiem jest możliwość rzeczywistego rozwoju zasobów energii na odpowiednią skalę i po konkurencyjnych kosztach. Energia geotermalna ma po swojej stronie ważny czynnik techniczny: w przeciwieństwie do energii wiatrowej i fotowoltaicznej, nie jest uzależniona od pory dnia ani warunków pogodowych. Po odpowiednim zagospodarowaniu złoża może zatem zapewnić… programowalna i ciągła moc, funkcja zgodna z całodobową pracą infrastruktury cyfrowej.

Od 2015 roku w kraju przebadano sześć obszarów geotermalnych

Perspektywa ta nie wynika jedynie z teoretycznego istnienia ciepła pod powierzchnią. Od 2015 roku ODDEG prowadzi badania powierzchniowe w sześć głównych witryn: Lac Abbé, Hanlé-Garabayis, Arta-Qiqleh, PK20-Ambado, Nord-Ouest-Asal i Galla-Le-Koma. Na tym ostatnim obszarze w listopadzie 2022 roku odwiercono studnię głębinową. Metrów 1.450.

Projekty wspierane przez Obiekt łagodzenia ryzyka geotermalnego Według ODDEG stanowią one inwestycje przekraczające 33 miliona dolarówAgencja przypisuje inicjatywom wspieranym w ramach programu potencjalną zainstalowaną moc na poziomie 170 MW i prognozowany współczynnik obciążenia na poziomie 0,95. Jest to jednak potencjał związany z rozwojem projektów, a nie energia geotermalna dostępna już w sieci krajowej.

To rozróżnienie jest również kluczowe dla oceny projektów centrów danych. Pomiędzy identyfikacją zasobów geotermalnych a komercyjną produkcją występują badania geologiczne, geochemiczne i geofizyczne, wiercenia poszukiwawcze, testowanie odwiertów, ocena zrównoważonego rozwoju złoża, infrastruktura powierzchniowa, finansowanie i podłączenie do sieci. Korzyści z ciągłości energetycznej pojawiają się zatem dopiero po fazie rozwoju charakteryzującej się wysokimi początkowymi nakładami inwestycyjnymi i ryzykiem geologicznym.

Dżibuti stara się zmniejszyć część tej zależności zewnętrznej, budując własne możliwości. ODDEG posiada laboratoria krajowe. geologia, geochemia i geofizyka, gdzie dane zebrane podczas kampanii eksploracyjnych mogą być analizowane i interpretowane. Agencja podkreśla również rolę własnego sprzętu wiertniczego i firmy Red Sea Drilling Company w ograniczaniu kosztów eksploatacji złóż.

Zainteresowanie krajowym źródłem energii jest zrozumiałe, biorąc pod uwagę obecny system elektroenergetyczny. Bank Światowy zauważył w marcu 2025 r., że Ponad 80 procent energii elektrycznej w Dżibuti pochodzi z importowanej z Etiopii energii wodnejW systemie działała również prywatna farma wiatrowa o mocy 60 MW oraz nominalna publiczna elektrownia cieplna zasilana olejem napędowym o mocy 120 MW, z czego faktycznie dostępnych było jedynie około 60 MW ze względu na wiek i koszt infrastruktury.

Chłodzenie musi radzić sobie z niedoborem wody

Energia elektryczna to tylko część równania centrum danych. Niemal cała energia pochłaniana przez procesory jest ostatecznie przekształcana w ciepło i musi zostać rozproszona. W regionie charakteryzującym się wysokimi temperaturami i ograniczoną dostępnością słodkiej wody, budowa nowej infrastruktury obliczeniowej bez uwzględnienia chłodzenia oznaczałaby przesunięcie obciążenia z jednego ograniczonego zasobu na inny.

Z tego powodu ODDEG proponuje powiązanie rozwoju cyfrowego technologie geotermalne o obiegu zamkniętym i systemy chłodzenie absorpcyjne Zasilane termicznie. W cyklu absorpcyjnym źródło ciepła może częściowo zastąpić pracę mechaniczną, jaką normalnie wykonuje sprężarka chłodnicza. Praktyczna wykonalność zastosowania tych rozwiązań w przyszłych centrach danych w Dżibuti będzie jednak zależeć od konfiguracji systemu, dostępnych temperatur, systemów rozpraszania ciepła oraz ogólnej konstrukcji termicznej.

Temat bezpośredniego wykorzystania ciepła jest już obecny w strategii krajowej. PK20-Ambado ODDEG opracowuje projekt pilotażowy mający na celu przetestowanie zastosowań geotermii w konserwowaniu żywności, przechowywaniu leków, klimatyzacji, szklarniach rolniczych, suszeniu produktów rolno-spożywczych, pasteryzacji mleka i akwakulturze. Około 80% badań powierzchniowych wymaganych w ramach projektu jest finansowane ze środków Geothermal Risk Mitigation Facility.

Przejście z lodówek, szklarni i klimatyzacji na systemy termiczne wymagane przez infrastrukturę IT o dużej mocy nie jest automatyczne. Skala, wymagania dotyczące niezawodności i warunki eksploatacji są różne. Jednak doświadczenie PK20-Ambado może pomóc w budowaniu wiedzy specjalistycznej w zakresie wykorzystania energii geotermalnej nie tylko do wytwarzania energii elektrycznej, ale także do bezpośredniego wykorzystania dostępnego ciepła.

Trzynaście kabli łączy Dżibuti z najważniejszymi sieciami szkieletowymi świata

Drugi element projektu zlokalizowany jest pod morzem. Telekomunikacja Dżibuti Posiada trzy stacje lądowania i opisuje kraj jako węzeł dla trzynastu systemów okrętów podwodnych, z których dziesięć jest już w użyciu. Wśród infrastruktury docierającej do Dżibuti znajdują się sieci skierowane do Afryki Wschodniej, Bliskiego Wschodu, Azji i Europy.

System DARE1, który wszedł do użytku w styczniu 2021 roku, łączy Dżibuti z Boosaaso, Mogadiszu i Mombasą. Planowane jest również rozszerzenie do Tanzanii, Mozambiku, Madagaskaru i RPA: projekt ma się rozpocząć w 2026 roku, a oddanie do użytku w 2028 roku. MORZE-JA-MY 6, o długości około 19 200 kilometrów, według danych opublikowanych przez Djibouti Telecom, została zaprojektowana z ośmioma parami włókien i początkową przepustowością 120 Tbps, łącząc miasto Dżibuti z trasą rozciągającą się z Singapuru i Malezji do Marsylii.

Taka gęstość połączeń pozwala na skrócenie odległości sieciowych do wielu rynków i dostępność zróżnicowanych tras międzynarodowych. Jednak dla operatora chmury lub centrum danych obecność kabli jest warunkiem koniecznym, ale niewystarczającym: lokalne połączenia międzysystemowe, redundancja tras, dostępność przepustowości, niezawodność sieci elektrycznej, bezpieczeństwo fizyczne, warunki ekonomiczne oraz ramy regulacyjne umożliwiające wspieranie wieloletnich inwestycji są kluczowe.

Dżibuti próbuje zatem nałożyć na siebie dwie infrastruktury, które dotychczas rozwijały się w dużej mierze niezależnie: międzynarodowe szkielety cyfrowe oraz krajowej produkcji energii. Pierwszy element kraj posiada już w znacznym stopniu, drugi wciąż wymaga rozbudowy i dywersyfikacji.

Od cyfrowych szkieletów do zielonej chmury zasilanej przez underground

Możliwość hostowania dużych infrastruktur obliczeniowych znalazła się już w programie inwestycyjnym. 19 lipca 2026 r. premier Abdoulkader Kamil Mohamed ha nie kontrataku Wang Xuhui, założyciela i prezesa LINKWISE, aby omówić między innymi budowę centrów danych i inteligentnej mocy obliczeniowej. Rząd wskazał potencjał międzynarodowej łączności i energii odnawialnej jako dwa z warunków wstępnych budowy regionalnego centrum usług cyfrowych i sztucznej inteligencji. Dyskusje miały charakter wstępny i nie stanowiły budowy obiektów.

Ta sama delegacja odwiedziła Grand Bara i region Ghoubbet Aby zbadać kilka potencjalnych projektów, premier zaprosił LINKWISE do oceny inwestycji, które mogą przyczynić się do produkcji konkurencyjnej i zrównoważonej energii, wykorzystywanej nie tylko w infrastrukturze cyfrowej, ale także w odsalaniu i rozwoju gospodarki kraju.

To właśnie ta relacja między popytem przemysłowym a podażą nowej energii sprawia, że ​​przypadek Dżibuti jest ciekawszy niż zwykły pośpiech w budowie farm serwerów. Gdyby model ODDEG zadziałał, część energii elektrycznej potrzebnej do przetwarzania w chmurze stałaby się podstawą ekonomiczną dla wiercenia nowych odwiertów i rozwoju lokalnej mocy geotermalnej. Korzyści dla sieci zależałyby jednak od struktury kontraktów, taryf, faktycznie wybudowanej mocy oraz udziału w niej dużych klientów cyfrowych.

Na razie zatem „Zielona chmura” Dżibuti pozostaje strategią przemysłową, którą można przekształcić w roślinyIstnieją światłowody i stacje lądowania, trwają badania geotermalne, a rząd współpracuje z inwestorami w zakresie obliczeń o dużej mocy. Kluczowym krokiem będzie udowodnienie, że ciepło podziemne można przekształcić, przy wymaganym koszcie i mocy, w niezawodne źródło dla infrastruktury, która nie może sobie pozwolić na zakłócenia. Dopiero wtedy dane przesyłane przez Bab el-Mandab, oprócz portu cyfrowego, znajdą lokalne źródło energii zdolne do ich przetwarzania.

Oto trzy spostrzeżenia, które mogą Cię zainteresować:

Oto, w jaki sposób sztuczna inteligencja będzie szukać energii w oceanie
Dhivaru, nowy kabel do przesyłu danych na Oceanie Indyjskim
Oto jak Dżibuti zamierza stać się globalnym centrum cyfrowym