Lombardia, Piemont, Liguria, Veneto i Emilia-Romania koordynują działania w zakresie energii, łańcuchów dostaw, kredytów i innowacji, aby zachęcić Rzym i Brukselę.

Pięć regionalnych systemów produkcyjnych, które łącznie generują ponad połowę włoskiego produktu krajowego brutto, stara się przekształcić swoją geograficzną i przemysłową bliskość w wspólna platforma polityki produkcyjnejLombardia, Piemont, Liguria, Veneto i Emilia-Romania rozpoczęły proces zmierzający do Unikalny okręg przemysłowy Północy, struktura koordynacyjna, która jest wciąż w trakcie tworzenia i której celem jest połączenie łańcuchów dostaw, kredytów, badań, energii, infrastruktury i przyciągania inwestycji oraz formułowanie wspólnych stanowisk z rządem i Komisją Europejską.

Ostatnia transformacja polityczna miała miejsce w 3 września w Turynie, kiedy radni ds. rozwoju gospodarczego pięciu regionów spotkali się z przedstawicielami swoich Confindustrie. Koordynacja, rozwijana w ramach wcześniejszej współpracy terytorialnej i sformalizowana przez pięć regionów na spotkaniu 30 czerwca w Mediolanie, obejmuje obecnie Komitet Sterujący i szereg dokumentów technicznych, nad którymi administracje zamierzają wspólnie pracować. Region Lombardii postrzega tę inicjatywę jako ewolucję współpracy zainicjowanej trzy lata wcześniej z inicjatywy radnego. Guido Guidesi.

Projekt nie oznacza, przynajmniej na razie, utworzenia nowego organu z własnymi uprawnieniami administracyjnymi ani połączenia istniejących okręgów przemysłowych. Jest to raczej próba stworzenia ponadregionalna masa krytyczna na obszarach, w których przedsiębiorstwa działają już poza granicami administracyjnymi: łańcuchy dostaw, badania stosowane, infrastruktura logistyczna, szkolenia, dostęp do kapitału, dostawy energii i udział w programach europejskich.

Guido Guidesi: „Łańcuchy dostaw działają już poza granicami regionalnymi”.

La Lombardia nadaje współpracy średnio- i długoterminową perspektywę. W Wywiad opublikowany przez Linkiesta 16 wrześniaGuido Guidesi powiązał powstanie Control Room z rzeczywistą strukturą gospodarki północnych Włoch: terytoria o różnej specjalizacji, ale z firmami, które już są częścią tych samych łańcuchów wartości.

Radny Lombardii wyjaśnił, że koordynacja techniczna już działa, że ​​pierwsza inicjatywa dotyczyła kredytów i że pięć regionów pracuje również nad wspólnymi stanowiskami w sprawie środków europejskich skierowanych do przemysłu.

„Firmy już współpracują ze sobą ponad granicami regionalnymi”

on zauważył Guido Guidesi w wyżej wymienionym wywiad z Linkiestą.

Według niego rola administracji polega zatem na wspieraniu integracji przemysłowej, która częściowo już istnieje. Cabina dąży do poszerzenia dyskusji o stowarzyszenia przedsiębiorców, rzemieślników i związki zawodowe oraz przedstawienia wspólnych propozycji. Światowe Forum Produkcyjne 23 października w MediolanieSam radny wiąże tę strategię z rosnącym wpływem europejskich regulacji na życie przedsiębiorstw – od zasad finansowych po narzędzia wsparcia – oraz z koniecznością zwiększenia siły negocjacyjnej regionów produkcyjnych w procesie decyzyjnym UE.

„Próba polega na proaktywnym działaniu i mówieniu jednym głosem”

radny dużego regionu północnego wyjaśnił dalej.

Drugim tematem poruszanym przez Milana jest energia. Polityk opisuje obecny poziom cen jako czynnik mogący obniżać marże nawet w obliczu rosnącej produkcji i zamówień. Kwestia ta została zatem przedstawiona w Centrum Dystrybucji nie jako problem wyłącznie regionalny, lecz jako jeden ze strukturalnych warunków konkurencyjności produkcji, obok innowacji, umiejętności, infrastruktury i dostępności kapitału.

Tematy badań, skala przemysłowa i post-PNRR od Vincenzo Colli

Emilia-Romania interpretuje nową dzielnicę przede wszystkim poprzez wymiar korzyści skali. W'Wywiad z Corriere di Bologna z 5 września, wiceprzewodniczący regionu i radny ds. rozwoju gospodarczego Wincenty Kola Uczyniło to konkurencję międzynarodową, przyciągając Chiny w przypadku branży motoryzacyjnej i Dolinę Krzemową w przypadku sztucznej inteligencji.

„Konkurencja nie toczy się między nami, włoskimi regionami, ale poza nimi”

Powiedział Colla.

Jego zdaniem Liguria, Lombardia, Piemont, Veneto i Emilia-Romania posiadają różnorodne zasoby, które mogą się uzupełniać: porty, przemysł maszynowy, motoryzacyjny, lotniczy, energetyczny, uniwersytety, ośrodki badawcze i infrastrukturę technologiczną. Problemem nie jest zatem eliminacja specjalizacji regionalnych, lecz zbudowanie skali przemysłowej i naukowej wystarczającej do konkurowania o inwestycje, programy badawcze i rynki globalne.

Vincenzo Colla łączy również projekt z transformacją po PNRWraz z postępującym zakończeniem nadzwyczajnego sezonu finansowania,Emilia-Romania Celem programu jest zacieśnienie współpracy między uniwersytetami a systemami przemysłowymi, wskazując na wodór, cyfryzację i udział w europejskich programach badawczych jako obszary zainteresowania. Celem jest zapobieżenie sytuacji, w której badania naukowe i transfer technologii będą ograniczane do poszczególnych ekosystemów regionalnych.

Z wywiadu wynika również, że nastąpił kolejny krok w porównaniu ze spotkaniem w Mediolanie: Vincenzo Colla ogłosił, że do końca 2026 roku w Bolońskim Parku Technologicznym powinna odbyć się prezentacja manifestu propozycji, z udziałem izb handlowych. Jest to ważny element, ponieważ identyfikuje potencjalny etap, w którym program Rady Ministrów mógłby zostać przekształcony w bardziej zdefiniowany dokument programowy.

Andrea Tronzano zamierza zacząć od obszarów kredytowych i akceleracyjnych

Dla Piemonte Pierwszy test jest bardziej bezpośredni i finansowy. 7 września pięć regionów zwróciło się do oddziałów regionalnychWłoski Banking Association aby rozpocząć dyskusję na temat dostępu przedsiębiorstw do instrumentów kredytowych i gwarancyjnych. Wniosek, udokumentowany przez region Piemont, stanowi pierwsze wspólne działanie po spotkaniu w Turynie.

Radny Piemontu Andrea Tronzano pogłębił strategię wwywiad z La Stampa, w którym zidentyfikowano kredyt jako pierwsze dossier operacyjne, a obszary przyspieszenia rozwoju przemysłu jako jedno z kolejnych narzędzi. Turyn pracuje również nad kapitalizacją MŚP, przyciąganiem inwestycji i opracowywaniem narzędzi wspierających fuzje i przejęcia.

„Musimy odłożyć na bok uzasadnione potrzeby poszczególnych regionów na rzecz wyższego interesu, jakim jest interes naszych przedsiębiorstw”

oświadczył Andrea Tronzano.

Model Piedmont ma na celu w szczególności zmniejszenie niepewności inwestorów poprzez zdefiniowanie partnerów i bardziej przejrzyste procedury. Tronzano wskazał również na możliwość, że w przyszłości obszary przyspieszenia przemysłowego mają charakter międzyregionalny, krok, który gdyby przełożyć na skuteczne narzędzia administracyjne, uczyniłby z Dystryktu coś więcej niż tylko zwykły stół polityczny.

Rada Ministrów zajmuje się również wzmocnieniem wymiarowym przedsiębiorstw. Piemonte Przeznaczyła środki na promowanie kapitalizacji, innowacyjnych kredytów i fuzji, wierząc, że wielkość firm jest istotnym czynnikiem w globalnej konkurencji. Są to autonomiczne polityki regionalne, ale nowa koordynacja mogłaby umożliwić porównanie ich struktury, rezultatów i potencjału wdrożenia na szerszą skalę.

Z Massimo Bitoncim powstała unikalna mapa łańcuchów dostaw i centrów technologicznych.

Zamiast tego Wenecja skupia swoją uwagę na mapowanie ekosystemu produkcyjnego. W un Oficjalny komunikat prasowy regionu Veneto z 4 września, radny ds. rozwoju gospodarczego Massimo Bitonci zaproponowano okręgom spisowym, łańcuchom dostaw, klastrom, sieciom innowacyjnym, uniwersytetom i ośrodkom badawczym w pięciu Regionach, wykorzystując wspólne kryteria.

„Musimy mieć odwagę wyjść poza prostą sumę pięciu Regionów Północnych i zbudować jeden duży, produktywny ekosystem”

oświadczył Massimo Bitonci.

Mapowanie powinno pomóc nam zrozumieć, które specjalizacje można zintegrować i które łańcuchy wartości mogą osiągnąć wymiar ponadregionalny. Veneto już zidentyfikowało niektóre sektory: mikroelektronika i półprzewodniki, przemysł lotniczy i kosmiczny, gospodarka niebieska, biotechnologia, biomedycyna, energetyka, nowe technologie i przemysł rolno-spożywczyW prace te powinien być również zaangażowany system izb handlowych, a ich celem powinno być zbudowanie wspólnej reprezentacji możliwości przemysłowych dostępnych na pięciu terytoriach.

Bitonci proponuje również zaprezentowanie Północy międzynarodowym inwestorom jako zintegrowanej platformy infrastruktury, wiedzy specjalistycznej, logistyki, badań i energii. Zgodnie z jego podejściem, firma rozważająca nową lokalizację nie bierze pod uwagę przede wszystkim granic administracyjnych, ale raczej czasu potrzebnego na autoryzację, połączeń, dostępności energii, kapitału ludzkiego i bliskości łańcuchów dostaw. Stąd idea wspólnego katalogu możliwości przemysłowych i skoordynowanego wsparcia inwestycyjnego.

Veneto oferuje również doświadczenie Uproszczona Strefa Logistyczna Proponuje porównanie go z narzędziami przyjętymi w innych regionach, od Stref Innowacji i Rozwoju w Lombardii po Strefy Przyspieszenia Przemysłowego w Piemoncie. Energia i uproszczone procedury autoryzacyjne uzupełniają program Veneto: Massimo Bitonci argumentuje, że łączna wielkość pięciu regionów mogłaby zwiększyć możliwości dialogu z Rzymem na temat kosztów energii i warunków wymaganych dla inwestycji produkcyjnych.

Alessio Piana wnosi do dyskusji kwestie ETS, energii i surowców

Liguria wprowadza wagę infrastruktury portowej do koordynacji i szeregu dossier bezpośrednio powiązanych z europejską polityką przemysłową. oświadczenie opublikowane przez Region Liguria 3 września, radny ds. rozwoju gospodarczego Alessio Piana Wśród priorytetów wskazał europejski system handlu emisjami, cenę energii, dostawy surowców oraz zasady, na podstawie których Bruksela będzie podchodzić do transformacji rynków międzynarodowych.

„Musimy zatem prezentować się w sposób synergistyczny i zjednoczony”

powiedział Alessio Piana.

Liguryjskie podejście przesuwa zatem projekt w stronę problemów, z którymi żaden region nie może sobie poradzić samodzielnie.ETSZasady pomocy państwa, polityka energetyczna i dostęp do surowców w dużej mierze zależą od decyzji krajowych i europejskich. Dlatego Komitet chce opracować wspólne propozycje przed sfinalizowaniem tych decyzji, zamiast po prostu dostosowywać ich wpływ później.

Ten sam program Genui obejmuje reżim de minimis, instrumenty wsparcia inwestycji i Ważne projekty będące przedmiotem wspólnego europejskiego zainteresowania (IPCEI), dzięki któremu Państwa Członkowskie mogą wspierać duże programy transnarodowe w sektorach strategicznych. Połączenie wiedzy fachowej i naukowej z wielu regionów mogłoby ułatwić opracowywanie wniosków o skali zgodnej z tymi programami.

Pięć stanowisk regionalnych odpowiada zatem faktycznemu podziałowi problemów, z którymi należy się zmierzyć: Lombardia nalega na masę krytyczną i dialog europejski,Emilia-Romania na skalę przemysłową i w badaniach po PNRR, Piemonte na temat narzędzi kredytowych i akceleracyjnych Veneto w zakresie mapowania łańcuchów dostaw i pozyskiwania inwestycji, Liguria w kwestiach energetycznych i regulacyjnych. Nie są to pięć odrębnych programów, ale różne punkty wejścia do tego samego programu.

Jaką architekturę będzie miała nowa dzielnica?

Pozostaje pytanie, jaką architekturę faktycznie przyjmie Dzielnica. Źródła instytucjonalne opisują Sala kontroli operacyjnej i wspólne teczki, ale nie wykazują jeszcze autonomii, wspólnego budżetu ani jednolitego systemu zarządzania. To rozróżnienie jest istotne: obecnie jest to koordynacja polityczna, techniczna i przemysłowa w trakcie strukturyzacji, a nie nowa instytucja terytorialna.

Oczekuje się, że kolejny formalny krok nastąpi w dniu 23 października 2026 w Mediolanie, To Durante Światowe Forum Produkcyjne, zaplanowane w Palazzo Mezzanotte w dniach 22 i 23 października. Oficjalny program obejmuje sesję 23 października poświęconą polityce przemysłowej w łańcuchach wartości produkcji, sponsorowaną przez Region Lombardii.

Zgodnie z przewidywaniami Vincenza Colli, po szczycie w Mediolanie proces ten powinien być kontynuowany w Bolonii, gdzie zostanie przedstawiony manifest propozycji: dwa przydatne spotkania, na których będzie można ocenić, czy konwergencja pięciu regionów zaowocuje wspólnymi narzędziami, propozycjami regulacji i efektywnie współdzielonymi projektami przemysłowymi.

Oto trzy spostrzeżenia, które mogą Cię zainteresować:

Gian Maria Agretti: „Digitalizacja bałaganu jest kosztowna dla firm”.
Od umiejętności STEM do przemysłu: model Philip Morris
Zrównoważona mobilność w Europie, oto kto robi różnicę