Badania lotnicze wykazują gwałtowny spadek populacji ssaków syreniowatych w Zatoce Karpentaria: apel społeczności i naukowców z Yanyuwa

Spadek populacji o 50% w ciągu niecałych dwudziestu lat: takie dramatyczne dane wyłaniają się z najnowszego monitoringu lotniczego diugonie w Zatoce Karpentaria, w północnej Australii. Uważane przez lud Yanyuwa za istoty obdarzone autorytetem i duchowością, te morskie zwierzęta są obecnie w poważnym niebezpieczeństwie. Ten ekologiczny i kulturowy alarm wymaga natychmiastowej reakcji lokalnych instytucji i rządów.

Krowy morskie i lud Yanyuwa

W kulturze Ludzie Yanyuwa, dosłownie "ludzie z wody słonej„oni istnieją” 16 różnych sposobów na powiedzenie „diugong”Niektóre okazy klasyfikuje się jako „węże tęczowe”, inne jako „związane z trawą morską”. Wszystkie walikiDiugonie, czyli diugonie, są postrzegane jako podobne do ludzi. Podobnie jak żółwie morskie, są uważane za istoty władcze (wurrama).

Słowami Nora Jalirduma, starsza kobieta, która jest opiekunką wiedzy o ludzie Yanyuwa, zebranej w 1988 roku przez antropologa Johna Bradleya,

„Diugoń i żółw morski to stworzenia morskie posiadające autorytet; należały do ​​naszych przodków i należą do nas… są jak owoc sagowca, który jest również autorytatywnym pożywieniem”.

Oprócz delfinów i wielorybów, diugonie są dzieci Tęczowego Węża, duch kultury aborygeńskiej w Australii, opisywany jako dobrotliwy opiekun, ale także jako potencjalnie niszczycielski byt, którego najbardziej widoczną formę można dostrzec w niżach cyklonalnych.

Jak stwierdził Shauna Evansa, Tradycyjny właściciel ludu Yanyuwa podczas warsztatów poświęconych diugoniom z Zatoki Meksykańskiej, które odbyły się w Borroloola pod koniec sierpnia,

„Diugonie są podstawą życia ludu Yanyuwa; stanowią część naszej kultury i naszej ziemi”..

Jednakże populacja diugoni w Zatoce Karpentaria maleje bardzo szybko.

Załamanie populacji: dane ze spisu lotniczego

Wyniki Spis lotniczy diugonii w Zatoce Karpentaria Badania z 2025 roku ujawniły gwałtowny spadek liczebności w porównaniu z ostatnim badaniem w 2007 roku: wówczas naliczono 471 diugoni w tym rejonie; w 2025 roku naliczono ich zaledwie 305. Spadek populacji, jak wyjaśniają naukowcy z Uniwersytetu Karola Darwina i Uniwersytetu Jamesa Cooka, jest szczególnie wyraźny w południowo-wschodniej części Zatoki Meksykańskiej, gdzie w 2007 roku naliczono 471 osobników. 231 diugoni, w porównaniu do 63 w 2025 r.Natomiast na Terytorium Północnym liczba diugoni pozostała stosunkowo stabilna: w 2025 r. odnotowano 242 diugonie, podczas gdy w 2007 r. było ich 240.

„Spis powszechny jest ważnym sygnałem ostrzegawczym, ale bez współpracy, która zapewni pełny obraz, nie możemy potwierdzić przyczyn tej zmiany”

wyjaśnia Dr Rachel Groom, badacz z Uniwersytetu Karola Darwina. Według Grooma rozwiązanie można osiągnąć jedynie poprzez integrację różnych źródeł wiedzy:

„Przesłanie z warsztatów poświęconych diugoniom z Zatoki Meksykańskiej w Borroloola jest jasne: wiedza tradycyjnych właścicieli, obserwacje strażników i dane naukowe muszą zostać zintegrowane; społeczności muszą mieć uprawnienia, informacje i zasoby, aby móc reagować na zmiany w krajobrazie”.

Krótko mówiąc, aby chronić diugonie, potrzebujemy wiedzy przodków ludu Yanyuwa, który według naukowców powinien stać na czele ciągłe monitorowanie Waliki – pomiędzy jednym spisem ludności a drugim.

Alarmujący spadek: apel o ochronę diugoni

Po Cieśninie Torresa, Zatoka Karpentaria jest domem dla drugiej co do wielkości populacji diugoni na świecie. Jak twierdzi dr Leonardo Guida, biolog morski w Australijskim Towarzystwie Ochrony Środowiska Morskiego:

„50-procentowy spadek jednej z najważniejszych populacji diugoni na świecie jest naprawdę alarmujący (…). Diugonie to zwierzęta długowieczne, o powolnym tempie reprodukcji i równie powolnym tempie regeneracji. Strata na tak dużą skalę wymaga pilnej interwencji, jeśli chcemy dać tym niezwykłym zwierzętom szansę na odrodzenie”.

Sytuacja jest tak poważna, jak się wydaje, zwłaszcza w część Zatoki Perskiej administrowana przez QueenslandAMCS utrzymuje, że dla Queenslandu kluczowe jest ustanowienie stref wolnych od sieci, podobnie jak zrobił to już drugi zaangażowany rząd, Terytorium Północnego. Konieczne jest jednak również wzmocnienie monitorowania tych zwierząt i identyfikacja wszelkich przypadków śmiertelności związanej z połowami. Krótko mówiąc, musimy zrozumieć prawdziwe przyczyny tego niepokojącego spadku.

„Jeśli dane wskażą na potrzebę dalszej interwencji na wodach Queensland, konkretne działania ze strony rządu stanowego będą miały kluczowe znaczenie”

wyjaśnia Guida.

AMCS wzywa zatem rządy Queenslandu i Terytorium Północnego do szybkiego wdrożenia odpowiednich reform rybołówstwa przybrzeżnego w Zatoce Karpentaria, w tym: zalecenia wydane przez Strażników Tradycji i środki ochrony łąk trawy morskiej oraz współpraca z rządem federalnym w celu zapewnienia zasobów niezbędnych do dalszego monitorowania diugoni i ochrony ich kluczowych siedlisk.

Oto trzy spostrzeżenia, które mogą Cię zainteresować:

Rapa Nui, rdzenna społeczność chroniąca Święte Morze
Tohorā Oranga Bill, prawa wielorybów w prawie krajowym
IUCN: Żółw zielony nie jest już gatunkiem zagrożonym.